Agata  Gostynska Frakt

 

LULAC  i  NACARA

 

Amerykanski urzad imigracyjny podjal w ostatnim czasie decyzje dotyczace legalizacji pobytu pewnej grupy osob korzystajacych z amnestii Reaganowskiej (sprawa okreslana LULAC). Ponadto w ubieglym miesiacu ukazaly sie rownie niecierpliwie oczekiwane przepisy wykonawcze dotyczace NACARA – prawa umozliwiajacego staranie sie o pobyt staly na mocy zawieszenia deportacji. W niniejszym artykule zajmiemy sie pokrotce wyjasnieniem pierwszego z tych zarzadzen wykonawczych. Szczegolowe informacje dotyczace NACARA znajdziecie Panstwo w nastepnym artykule.

 

LULAC

 

Nareszcie sad kalifornijski uporal sie z ostatnia pozostaloscia amnestii Reaganowskiej, mianowicie ze sprawa LULAC. Przypomnijmy w skrocie kogo ta sprawa dotyczy.

 

Jak pamietamy amnestia Reaganowska dotyczyla osob, ktore potrafily udowodnic, ze przebywaly w USA nielegalnie w okresie od 1 stycznia 1982 do 6 listopada 1986 roku. Akcja LULAC (skrot od League of United Latin American Citizens) na poczatku dotyczyla osob, ktore wyjechaly z USA czasowo i wracaly na falszywych dokumentach wjazdowych. INS uznalo, ze taki wjazd uznany byl za legalny, poniewaz dokumenty, choc nielegalnie zalatwiane, wygladaly na legalne i urzednicy INS takie osoby wpuszczaly. INS uznalo, ze skoro wjazd byl legalny, to osoby takie byly legalnie w USA po powrocie i przerwaly sobie wymagany na amnestie nielegalny pobyt.

 

W maju 1988 roku sad uznal, ze INS bylo w bledzie, poniewaz prawo dotyczace amnestii (IRCA) pozwalalo na krotkie wyjazdy, ktore nie przerywaly wymaganej “nielegalnej obecnosci.” Sad wydal rowniez wtedy nakaz aby INS dokonczylo legalizacje wszystkich osob, ktorych aplikacje blednie nie zostaly przyjete, poniewaz INS uznalo ich wjazd (po krotkotrwalej nieobecnosci) za legalizujacy ich status. INS jednak zlozylo od tego nakazu odwolanie. Sprawa przeszla przez wiele sadow, miedzy innymi Sad Najwyzszy (U.S. Supreme Court) i w koncu 2 lipca 1999 roku Sad Apelacyjny Dziewiatego Okregu wydal decyzje.

 

Jest ona pozytywna jedynie dla jednej grupy imigrantow, ktorych dotyczy sprawa LULAC. Sedzia Keller oglosil mianowicie, ze INS ma legalizowac pobyt na podstawie amnestii Reaganowskiej, ale tylko dla osob, ktore spelniaja nastepujace warunki:

 

- osoby takie probowaly zlozyc aplikacje o legalizacje pomiedzy 5 maja 1987 a 4 maja 1988,

- ale byly przez biuro imigracyjne odeslane, poniewaz INS uznalo, ze nie kwalifikuja sie na legalizacje, poniewaz podrozowaly one poza granice USA i wrocily na wizie lub z innym dokumentem. Nakaz sedziowski nakazuje, ze osoby takie maja prawo skladac obecnie aplikacje na legalizacje i otrzymac prawo do pracy, a potem staly pobyt.

 

Sad rowniez ustalil pewna procedure, ktorej osoby takie musza sie trzymac.

 

Po pierwsze, osoby, ktore uwazaja, ze sa objete tym nakazem musza do 2 lutego 2001 roku uzyskac i zlozyc “legalization questionnaire” (ankiete legalizacji). Wypelniajac te ankiete trzeba jak najdokladniej opisac kiedy i gdzie dana osoba starala sie pomiedzy 5 maja 1987 a 4 maja 1988 zlozyc aplikacje na legalizacje. Trzeba opisac kiedy i gdzie starano sie zlozyc aplikacje, jak przebiegala rozmowa, podac nazwiska swiadkow, ktorzy wiedza, ze dana osoba starala sie zlozyc aplikacje, lecz zostala odeslana. Jesli ktos ma jeszcze aplikacje, ktorej nie przyjeto mozna kopie tej aplikacji dolaczyc do ankiety. Kopie takiej ankiety nalezy rowniez wyslac do prawnikow, ktorzy prowadzili te akcje klasowa (nazwiska tych prawnikow znajduja sie na koncu artykulu).

 

Po drugie, INS po otrzymaniu i przejrzeniu tej ankiety i zawartych dokumentow wyda opinie okreslajaca wiarygodnosc zlozonej aplikacji i zalaczonych dokumentow. INS stwierdzi wiec czy wierzy, ze dana osoba starala sie zlozyc aplikacje legalizacyjna i byla odeslana z powodow wymienionych na poczatku artykulu. Jesli INS zaopiniuje aplikacje pozytywnie, to wysle osobie zainteresowanej aplikacje o legalizacje (I-687) i rozpocznie proces legalizacji wiodacy do zielonej karty. Jesli INS nie uwierzy danej osobie, wysle jej w takim przypadku list odmowny. List odmowny rozeslany bedzie rowniez do prawnikow, ktorzy prowadzili te akcje w sadzie.

 

Prawnicy, ktorzy prowadzili akcje LULAC to Peter Schey i Carlos Holguin reprezentujacy Center for Human Rights and Constitutional Law, biuro adwokackie mieszczace sie pod adresem: 256 S. Occidental Blvd., Los Angeles, CA 90057. Jesli maja Panstwo problem ze skontaktowaniem sie z Peter Schey lub Carlosem Holguin, prosze porozumiec sie ze mna.

 

Reasumujac:  nowa decyzja w sprawie LULAC dotyczy tylko osob, ktore w okresie pomiedzy 5 maja 1987 a 4 maja 1988 roku przyniosly do INS wypelnione aplikacje o legalizacje (na podstawie amnestii Reaganowskiej), i ktorych urzad INS odeslal stwierdzajac, ze nie kwalifikuja sie na legalizacje, poniewaz opuscily USA czasowo i wrocily posiadajac imigracyjne dokumenty (wizy lub parole), ktore przerwaly wymagana “nielegalna obecnosc”.

 

Decyzja w sprawie LULAC jest skomplikowana. Dotyczy ona tylko tzw. pierwszej grupy LULAC, a wiec osob, ktore poszly i chcialy zlozyc wypelnione aplikacje, ale zostaly odeslane. Nie dotyczy ona osob, ktore nigdy nie staraly sie zlozyc aplikacji, poniewaz slyszaly, ze INS w takich sytuacjach odmawia przyjecia aplikacji (grupa druga).

 

UWAGA:

Przed podjeciem jakichkolwiek krokow dotyczacych postepowania w sprawie LULAC, to znaczy w przypadku osob uwazajacych sie za uprawnione do legalizacji pobytu ta droga nalezy skontaktowac sie z prawnikami prowadzacymi sprawe w sadzie, Peter Scheyem i Carlosem Holguinem. Prosze pamietac, ze jesli osoba, ktora nie kwalifikuje sie zlozy w pospiechu dokumenty, moze to spowodowac jej deportacje.

 

UWAGA:

INS nadal moze odwolac opisana tutaj decyzje, co spowoduje przedluzenie sprawy i uniemozliwi skladanie ankiet. Prosze wiec koniecznie porozumiec sie z panami Scheyem lub Holguinem zanim poczynia Panstwo jakiekolwiek kroki w tej sprawie.

 

NACARA

 

q Nareszcie rowniez doczekalismy sie przepisow wykonawczych dotyczacych prawa NACARA. Jak wczesniej opisywalismy daje ono pewne mozliwosci zalegalizowania swojego statusu osobom, ktore spelniaja nastepujace warunki: przyjechaly do USA przed 31 grudnia 1990 roku i

q przed 31 grudnia 1991 zlozyly aplikacje o azyl polityczny,

q w momencie skladania podania o azyl polityczny byly obywatelami jednego z panstw starego bloku sowieckiego (miedzy innymi Polski).

 

Co daje nam NACARA?

 

NACARA pozwala starac sie o pobyt staly przez tzw. suspension of deportation. Ale tylko wtedy otrzymamy pobyt staly jesli wygramy sprawe imigracyjna o suspension of deportation.

 

Co trzeba udowodnic, aby wygrac?

 

Po pierwsze, musimy udowodnic, ze jestesmy w USA nieprzerwanie od siedmiu lat (w niektorych wypadkach dziesieciu).

 

Po drugie, musimy udowodnic, ze jestesmy osobami dobrego moralnego charakteru (nie bylismy karani, placimy podatki, etc.).

 

Po trzecie, najwazniejsze wymaganie, musimy udowodnic, ze nasza deportacja (wydalenie) z USA bylaby dla nas lub dla naszych bliskich (malzonkow, nieletnich dzieci lub rodzicow), ktorzy sa rezydentami lub obywatelami USA, olbrzymia krzywda.

 

Dokladnie procedure starania sie o NACARE
opiszemy w nastepnym numerze “Monitora.”

 

Jesli niektorzy z Panstwa mieli juz nakazy deportacji, to musieli Panstwo do 11 wrzesnia 1998 zlozyc Motion to Reopen (prosbe o otwarcie sprawy deportacyjnej). Jesli nie dolaczyli Panstwo do tego podania aplikacji na suspension of deportation i wymaganych dokumentow dodatkowych, to musicie Panstwo zrobic to do 19 listopada 1999 (150 dni od daty uprawomocnienia przepisow, czyli od 21 czerwca 1999) na nowym formularzu I-881.

 

Osoby uprawnione ubiegac sie o legalizacje na mocy prawa NACARA, ktore nigdy nie mialy nakazu deportacji nie maja okreslonej daty, do ktorej podania powinny zlozyc. Mozna wiec powoli kontaktowac sie z prawnikiem imigracyjnym  aby dowiedziec sie czy spelniamy warunki. Prosze jednak upewnic sie najpierw, czy prawnik ten ma doswiadczenie w sprawie dotyczej suspension of deportation. Ostatnio zglaszaly sie do mnie bowiem osoby, ktore nie kwalifikowaly sie na zawieszenie deportacji, ale inni prawnicy gotowi byli te dokumenty zlozyc. Prosze pamietac, ze niepoprawne lub pochopne zlozenie dokumentow moze prowadzic do deportacji.

 

W nastepnym numerze - o szczegolach procedury NACARY: gdzie skladac, co skladac i czy w ogole przygotowywac dokumenty.